I został na 24 godziny, leżący, ułożony równo.
Starałam się tego pilnować, bo torebki nasienne zaczepiając się o siebie nawzajem powodowały pewien chaos i rośliny się rozsypywały w nieładzie.
Garstka wyrwana, garstka ułożona. Bardzo dużo pracy i to dla kilku osób.
Idealna sytuacja byłaby taka, że po tych 24 godzinach od rwania, gdy już dostatecznie by stężał zachowując kształt (ważne!) dałabym go do suszenia.
Żeby nie było jednak za pięknie- spadł deszcz.
Przesunęło się wszystko o jeden dzień. Ale patrząc na niego dziś, mam wrażanie, że nic mu ten deszcz jednak nie zaszkodził.
Po chwili na stężenie, powiązałam małe porcje i odłożyłam go do suszenia. Część oparłam o drewno, część w małe snopki.
Wygląda to cudownie!!
Tradycyjne rzemiosła. Nasza pracownia rzemiosła realizuje pokazy w zakresie ginących zawodów, dawnego rzemiosła- podczas targów, imprez, eventów- dla hoteli, urzędów, instytucji, muzeów. Zajmujemy się roślinami włóknistymi- od zasiewu, pielęgnacji i obróbki historycznymi narzędziami, przez ich przędzenie, aż po szycie. Gręplujemy i przędziemy też runo owcze. Zapraszamy również do nas na spotkanie z dawnym włókiennictwem.
poniedziałek, 14 lipca 2014
Żółta dojrzałość łodygi
Rwanie lnu
Jeszcze kilka dni dojrzewały rośliny na polu..Opłaciło się, bo słońce dobrze je wygrzało i przeszły do fazy żółtej dojrzałości łodygi.
Gdy była już około 1/3 od dołu bezlistna- zaczęło się!
| Rwanie lnu |
muszę przyznać, że nie spodziewałam się ile i jak głośno jestem w stanie przeklinać przy rwaniu tego lnu:)
co też mnie podkusiło na takie ilości.
wtorek, 8 lipca 2014
i nadszedł czas rwania lnu
Len żółknie coraz bardziej, torebki nasienne cudnie szumią obijając się o siebie, gdy wieje wiatr.
Najlepszy moment na rwanie lnu, to gdy łodyga jest już do połowy bezlistna. Wtedy można uzyskać najlepsze, najbardziej sprężyste włókno. Nasiona dojrzewają już na wysychającym ułożonym w snopki lnie.
Czyli mam dwa/trzy dni na zebranie sił:) zaproszenie znajomych z miasta, którzy będą mogli trochę się tu wymęczyć.
Tu zdjęcie sprzed kilku dni, ale widać już piękne kuleczki z przyszłym materiałem siewnym:)
Najlepszy moment na rwanie lnu, to gdy łodyga jest już do połowy bezlistna. Wtedy można uzyskać najlepsze, najbardziej sprężyste włókno. Nasiona dojrzewają już na wysychającym ułożonym w snopki lnie.
Czyli mam dwa/trzy dni na zebranie sił:) zaproszenie znajomych z miasta, którzy będą mogli trochę się tu wymęczyć.
Tu zdjęcie sprzed kilku dni, ale widać już piękne kuleczki z przyszłym materiałem siewnym:)
sobota, 7 czerwca 2014
Mój pierwszy w życiu len zakwitł! udało się:)
Nie wiem jak to się dzieje, ale to poletko ściąga chyba wszystkie krety z okolicy. Butelkowe odganiacze kretów zostały wdrożone i trochę się uspokoiło.
Przy takiej pogodzie jaka była rozszalał się i len i chwasty. Miałam to szczęście, że mogłam poprosić o pomoc w ramach wolontariatu. I okazało się to słuszne, bo chociaż szło długo to było skutecznie. Już ślimaki nie będą miały gdzie buszować.
Ależ mnie zaskoczyła ta piękna roślina:)
po południu zrobiłam zdjęcia, bo zdawało mi się, że niedługo zakwitnie. Już niemalże było widać kwiatki.
A następnego dnia rano!!!
niebieski łan:)
Cieszyłam się jak dziecko. Przepiękne kwiaty, ale tak bardzo nietrwałe, kilka godzin po zakwitnięciu wiatr już zrzuca te cudne płatki.
No i ja podczas wyrywania rumianku, który z jakiegoś powodu upodobał sobie rosnąć wraz z lnem.
A to już nie ja:)
Przy takiej pogodzie jaka była rozszalał się i len i chwasty. Miałam to szczęście, że mogłam poprosić o pomoc w ramach wolontariatu. I okazało się to słuszne, bo chociaż szło długo to było skutecznie. Już ślimaki nie będą miały gdzie buszować.
Ależ mnie zaskoczyła ta piękna roślina:)
po południu zrobiłam zdjęcia, bo zdawało mi się, że niedługo zakwitnie. Już niemalże było widać kwiatki.
A następnego dnia rano!!!
niebieski łan:)
Cieszyłam się jak dziecko. Przepiękne kwiaty, ale tak bardzo nietrwałe, kilka godzin po zakwitnięciu wiatr już zrzuca te cudne płatki.
No i ja podczas wyrywania rumianku, który z jakiegoś powodu upodobał sobie rosnąć wraz z lnem.
A to już nie ja:)
niedziela, 11 maja 2014
Pielenie pielenie i jeszcze raz pielenie
Len włóknisty
Oto czym zajmujemy się ostatnio na lnianych grządkach.. Chwała wolontariuszom:)Chwasty rosną jak szalone. Na szczęście len też nie próżnuje.
a tu zdjęcia po około dwóch tygodniach
wyrósł też kot
wtorek, 15 kwietnia 2014
Wysiew nasion
Nasiona
Len otrzymałam w ramach wsparcia polityki proekologicznej
państwa z Instytutu Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich z Poznania.
Odmiana Modran ze zbioru 2013. Piękne kilogramowe opakowanie
nasion.
Trzy dni przed siewem zasypałam je zaprawą fungicydową..
mało to może odtwórcze, ale zdecydowałam, że nie mogę sobie pozwolić na
pożarcie siewek przez grzyba, jakąś zgorzel siewek, czy inne przerażające rzeczy wymienione na opakowaniu.
Postały w różowej zasypce i po trzech dniach zabrałyśmy się
z córką do pracy.
Wysiew
Len można siać wcześnie.
Mówi się, że już wtedy, gdy lasy zabielą się zawilcami gajowymi.
Odporny
na przymrozki len wyrośnie szybciej niż
chwasty i będzie również chroniony przed szkodnikami, które jeszcze nie
rozpoczną żeru ( ja na przykład mam pożerające wszystko ślimaki).
Zastosowałam siew rzędowy. Co około 15 cm są dwa rzędy nasion, następnie
miejsce na przejście i ponownie dwa rzędy oddalone o 15cm.
Wsparcie dla gleby
Jak wspomogłam glebę:
Rok wcześniej, jesienią przed głęboką orką nawiozłam obornika,
a przed siewem zaopatrzyłam się w mieszankę
potasu, azotu i fosforu (1 dawka azotu na + 2 dawki fosforu+ 3 dawki potasu).
Len włóknisty szczególnie mocno potrzebuje fosforu
(równomierne dojrzewanie) oraz potasu (zawartość włókna w łodydze oraz mniejsze
ryzyko wylegania)
Gdy (jeszcze dość mało zorientowana) zadzwoniłam do sklepu dla rolników poprosić o taką mieszankę-
człowiek, z którym rozmawiałam zamilkł na chwilę po wymienieniu przeze
mnie składników, po czym zapytał, czy będę budowała bombę :)
Gdzie będzie rósł len
Gdzie będzie rósł:
Ponieważ len nie jest zbytnio wymagającą rośliną jeśli
chodzi o glebę, doszłam do wniosku, że u mnie będzie mu w sam raz. Mam trochę
gliniastą, trochę piaszczystą ziemię, jakieś iły.
Jest też z górki, więc nie będzie stała woda, czego len
bardzo nie lubi.
Jesienią ubiegłego roku, na kawałku pod len i okoliczne
rośliny zrobiłam orkę. Z mojego trawnika powstało tym samym apokaliptyczne pobojowisko.
Wczesną wiosna, gdy puściły mrozy ponowna orka, było bronowanie i
jeszcze jakieś prace, które wyrównały ziemię i zapobiegły wysuszeniu ziemi
Jedyną obawą są
chwasty, ponieważ nie stosowałam żadnych herbicydów, żeby się ich pozbyć,
zostały jedynie zmielone w tym całym procesie. Wiem, czeka mnie sporo pracy zw.
z odchwaszczaniem, zwłaszcza, że to bardzo istotne dla rosnącego lnu.
a tak to wygląda z góry ( w oznaczonym ułożonym drewnem prostokącie będzie len):
piątek, 28 marca 2014
Jak to się zaczęło..
PRZYJMUJĘ Z RADOŚCIĄ WSZELKIE MOŻLIWE PODPOWIEDZI, RADY, SUGESTIE
POMOC FIZYCZNĄ RÓWNIEŻ:)
Zaczęło się jak zwykle od pomysłu, a może zaczęło się jeszcze wcześniej.
Od pierwszej zrobionej ściegiem igłowym skarpety, uszytej historycznej sukni. Kto wie.
W 2013 roku postanowiłam na moim kawałeczku świata na wsi stworzyć pracownię. Miejsce, które będzie kompletnie niedzisiejsze, takie, w którym człowiek cofa się w czasie.
Tak powstał pomysł na Pracownię Rzemiosł Dawnych- grupę wariatów, którzy przeniosą gości w czasie.
Starostwo Powiatowe wraz ze zgłoszeniem dostało zestaw moich rysunków sytuacyjnych, rzutów, map.
Koparka przygotowała teren.
Koparka przygotowała teren.
Ten etap był trudny i żmudny. Koncepcje zmieniały się czasem z minuty na minutę:)
Ileż ja godzin wystałam patrząc na te moje wykopy, planując, w głowie wszystko wyglądało pięknie, ale jak to przenieść na prawdziwą ziemię?
Ile się nachodziłam w tą i z powrotem ku niezdrowemu zdziwieniu sąsiadów..
Ile się nachodziłam w tą i z powrotem ku niezdrowemu zdziwieniu sąsiadów..
Potem napisałam pierwszy z projektów, by pozyskać pieniądze -niestety nie udało się, a może "stety".
Ale pod koniec roku napisałam drugi wniosek, do innej organizacji- Lokalnej Grupy Działania Wysoczyzna Elbląska .i..pomysł się spodobał, przeszłam pierwszy etap z maksymalną liczbą punktów.
A ja zaczęłam już prowadzić prace, niezależnie od tego czy komisja oceny projektów przyzna dofinansowanie, czy nie. Zaczynam siać len.
Udało mi się pozyskać len z Instytutu Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)





