Snucie i wycinanie. "Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej"

Kolejny miesiąc nauki u Mistrza Tradycji- Pani Anny Bałdygi.
Po dokończeniu szmaciaka i małego chodniczka przyszedł czas na jego wycięcie.

Po pięknym dowiązaniu wyglądało to u Pani Ani tak:

A chodniczki, efekt poprzednich zajęć prezentują się następująco:

Najciekawsze miało dopiero nadejść.
A.Olszewska: "Po chwili przerwy zaczęłyśmy prace nad osnową, Pani Anna przyniosła ramę do snucia. Teoria teorią, ale patrzenie na wprawne ręce Pani Anny, a następnie powtarzanie jej czynności- to jest prawdziwa nauka.

Zrobiłyśmy na 330 nitek. Potem Pani Anna wyjaśniła i pokazała, jak należy ją związać, by przenieść ją na krosna. Kokardki zawiązane w dziwnych miejscach, mam nadzieję, że potem wyjaśni się czemu tam, a nie gdzie indziej.

 

Taki warkocz powstał. I z tym podejdziemy by osuć/uzbroić krosna.

Projekt: „Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej.”

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 

autor: Laura Olszewska

Pionowe krosno

Tworzymy pionowe krosno tkackie.

Choć raczej to Jakub je tworzy. Debiut użytkowy będzie miało wkrótce podczas warsztatów na Śląsku.

Dziś też przygotowywaliśmy ziemię pod wysiew lnu i konopi, no i gotowaliśmy zupę grzybowo- pokrzywową z młodziutkich naszych pokrzyw.

Piękny dzień😍

 

Pracownia Rzemiosł Dawnych-wizyta studyjna we Włoszech

Pracownia Rzemiosł Dawnych - tropem rzemiosła

Celem naszej wizyty studyjnej było nawiązanie współpracy z domami muzealnymi z Lombardii (w której się zresztą podkochujemy).
Tradycje tkackie na w tych rejonach są odmienne od naszych i dzielenie się doświadczeniami jest naprawdę niesamowite.

Jeśli uda się zrealizować wspólne z włoskimi organizacjami plany- czeka nas kilka dni prowadzenia zajęć w pięknych zakątkach Italii.
Niebawem Pracownia odwiedza też Rzym i Neapol na podobnej zasadzie- najpierw przyjeżdżamy na dzień, dwa, by się zapoznać, a po kilku tygodniach spotykamy się, by prowadzić zajęcia, uczestniczyć w warsztatach, wymieniać się doświadczeniami.

Tak przywitało nas Bergamo:) Uwielbiamy tu wracać.

Zajęcia "Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej"

Drugi zjazd upłynął pod znakiem teorii tkackiej  i praktyki.
W tkactwie rozróżnia się trzy zasadnicze rodzaje splotów (płócienny, rządkowy/ skośny/ diagonalny oraz atłasowy, zaś na ich podstawie tworzy się sploty bardziej skomplikowane.
Początek rocznego kursu to zapoznanie ze splotem płóciennym.
Powstaje on przez przeplatanie się nitek osnowy i wątku. Zasadą jest, że nić wątku przebiega w jednym rządku pod nitką osnowy, w kolejnym nad nią, w trzecim przebiegu, jak w pierwszym pod.
Ten splot stosowany jest do tkanin narażonych na duże naprężenia, jest wytrzymały.

Efektem praktycznej części zajęć było zakończenie szmacianego dywanika i przejście do kolejnego etapu pracy.

 

Aleksandra Olszewska: "Pracownia Pani Anny Bałdygi jest niesamowita. Pełna kilimów, gobelinów, małych tkanin, próbek, pełna wełny, nici, glinianych naczyń. Jest klimatyczna i przepięknie rzemieślnicza. To po prostu małe tkackie królestwo"

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego”

autor: Laura Olszewska

Projekt ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. "Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej"

Tkackie dziedzictwo.

W tym roku realizujemy  niesamowite działania finansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, tj. projekt z zakresu kultury ludowej i tradycyjnej, pt:

„Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej.”

Jest to dla nas szczególne wyróżnienie, ponieważ zajęcia prowadzi mistrz tradycji tkackiej- Pani Anna Bałdyga

Celem programu, w ramach którego wnioskowaliśmy o dofinansowanie,  jest wspieranie zjawisk związanych ze spuścizną kultur tradycyjnych, transformacjami (przekształceniami i przemianami) poszczególnych elementów oraz współczesnymi kontekstami ich  występowania.
Czyli- Pracownia Rzemiosł Dawnych będzie się jednocześnie i  kształcić i uczyć innych.

Z około 520 złożonych wniosków nasz projekt jest na 23 miejscu listy rankingowej:)

Wyniki i lista rankingowa:

http://mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/finanse/programy-ministra/programy-mkidn-2017/kultura-ludowa-i-tradycyjna.php


Pierwsze spotkanie z Panią Anną Bałdygą.
Można powiedzieć, że od razu trzeba było wziąć się do roboty:)
Pani Anna dzieli się niesamowitymi historiami ze swojej pracy tkackiej.
Uczymy się też tkackiej gwary:
co to retki, zwane współcześnie reganem
co oznaczają słowa "nopletace", "napletace", a jest to krzyżulec służący do rozdzielania nici osnowy.
Również osnuwanie krosna ma swoje regionalne, gwarowe określenia: uzbrajanie i inne.
Ale przede wszystkim od razu Pani Anna posadziła mnie do krosien.

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego”

 

Rekonstrukcja naalbindingowych rękawic z Islandii i Ribe.

Ribe naalbinding mittens, Iceland naalbinding mittens

W ostatnich dniach zajęłam się zrekonstruowaniem dwóch par rękawic wykonanych ściegiem igłowym. Jedne z nich znajdują się w muzeum  Sydvestjyske w Ribe, drugie w muzeum w Reykjaviku.



Rękawice z Ribe w Danii
więcej o rękawicach z Ribe

Naalbinding mittens from Ribe- Pracownia Rzemiosł Dawnych

Rękawice z Islandii
więcej o rękawicach z Islandii

Naalbinding mittens from Iceland- Pracownia Rzemiosł Dawnych

Zajęcia edukacyjne w Skansenie Rzemiosl w Malborku

Za nami weekend w cudownym miejscu, jakim jest Skansen Rzemiosł w CKiE Szkoła Łacińska w Malborku.

Pracownia Rzemiosł Dawnych prowadziła warsztaty w zakresie ginących zawodów.
Pierwszego dnia uczestnicy mieli możliwość przejść przez dawną obróbkę lnu włóknistego i konopi włóknistych. Międlili na międlicach i cierlicach, czesali na czesalnicach do lnu, przędli na kołowrotkach.
Choć zadania nie były łatwe, to wszyscy (przy naszej drobnej pomocy) poradzili sobie świetnie. Powstały uprzędzione lniane i konopne nici, z uzyskanego materiały dzieci robiły też lniane warkoczyki.
Drugi dzień był dniem pod znakiem owczego runa. Można było dotknąć i poczuć różnicę między runem pranym, a niepranym. Było mieszanie czesanek na hacklach, czesanie na gręplach, czyli gręplowanie, było też i przędzenie.
Uczestnikom gratulujemy jeszcze raz, a organizatorom dziękujemy za wspólne zajęcia.

 

Zajęcia Mistrz Tradycji

Pierwsze zajęcia w ramach projektu pt:
"Tkackie dziedzictwo. Przekazywanie wiedzy i tradycji tkackiej"

Realizacja projektu to kompleksowe wykształcenie jednej osoby (Aleksandry Olszewskiej) z zakresu dawnego tkactwa
tradycyjnego.
Mistrzem tradycji jest Pani Anna Bałdyga zajmująca się m. in. tkactwem i plastyką obrzędową.
Tkaniny wykonuje różnymi technikami z uwzględnieniem wzornictwa charakterystycznego dla Kurpi, Mazur, Suwalszczyzny i Wileńszczyzny. Są to: krajki, chodniki szmaciaki,tkaniny podwójne i
wielonicielnicowe, pasiaki, płótna.
Pani Anna Bałdyga prowadzi pracownię tkacką we wsi Mazuchówka gm. Wydminy. Tam też realizowane są zajęcia.
Pierwsze z nich objęły ogólne zasady pracy na krosnach tkackich, nazewnictwo, rodzaje przędz.

Aleksandra Olszewska: "Zaczęłyśmy pracę na wcześniej osnutych krosnach. Pięknie wykonane, o optymalnym rozmiarze krosna okazały się świetne do pracy.
Na pierwszy ogień poszły chodniczki szmaciaki.

Ja pracowałam na krośnie o  dwóch nicielnicach. Nicielnica to poprzeczna listwa z szeregiem naciągniętych sznurków lub drucików. W połowie ich wysokości znajdują się oczka.
Przez oczka jednej nicielnicy przewleka się nitki parzyste, przez drugą nieparzyste. U góry nicielnice podczepione są na wale nicielnicowym, a u dołu łączą się z pedałami. Naciskanie raz na jeden, raz na drugi pedał powoduje opadanie jednej z nicielnic i unoszenie drugiej. Tworzy to przesmyk w osnowie przez który przekładamy wątek.


A tu już praca Pani Anny, realizowana na czterech nicielnicach"

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego”

 

autor: Laura Olszewska